Önce boş bir odadayım. Akşam oluyor. Perdesiz pencerelerde ışık patlamaları. Duvarlarda gölgeler. Parkelerde sunta kokusu. Hiç kimse yok. Dışarı bakmak istiyorum. Ama isli bir gün sonu yalnızlığından ve bir parça Karadeniz çimeninden başka bir şey göremeyeceğim, biliyorum.
Dün Kadıköy’deydim. Garip bir şekilde boş, uykulu sokaklardan geçtim. Lokanta olarak düzenlenmiş eski evlerin arka pencerelerinden içeriye ağaçlar bakıyordu. […]