Gündem yoÄŸunluÄŸundan midir nedir, bugünlerde ‘ Rüyamda Abdullah Gül’ü gördüm… ‘ deyince kimsenin ilgisini çekmiyor. Hakikaten de gördüm o ayrı konu, üstelik Recep Tayyip ErdoÄŸan’la ikisinin arasındaydım… GüneÅŸli bir Ankara günüydü, bir protokoldeydik. Sonra Abdullah Bey kalkıp bir yerlere gitti, ben de arkasından baktım… Hayırdır inÅŸallah… Hep bu uyurken televizyonu açık bırakma huyumdan oluyor bunlar… Neyse ki Baykal’ı görmedim, gerçi o benim rüyalarımı da protesto edebilirdi, malum müstakbel cumhurbaÅŸkanımız var yanımda…(Atatürk’le asansöre bindiÄŸim rüyayı anlatmış mıydım? Tamam, daha sonra!)

Sonra… sonra ÅŸu Kavram’daki iÅŸin neden yattığını düşündüm yine. Kendimi suçlamaya kalktım, ama nefsim delil yetersizliÄŸinden beraat etti… Allah Allah, müdür resmen bana ’ Zaten bizim erkek asistan geleneÄŸimizde yok…’ gibi bir laf geveledi ama bu hala hiçbir ÅŸeyi açıklamıyor… Neyse onlar düşünsün… Bir insanın neden kovulduÄŸunu düşünmesi saçma, farklı bir sebepten kovulma ihtimaliniz hep var çünkü…

Geçen temmuz ayının sonunda 24 yaşına girdiÄŸim zaman hafiften tırsma belirtileri göstermeye baÅŸlamıştım… YaÅŸ 70 iÅŸ bitmiÅŸ lafı doÄŸruysa eÄŸer, üçte birini devirdik  günlerimizin… Hey gidi hey! Nuh Peygamber, müminleriyle konuÅŸurken: ‘ Bir zaman gelecek, sizin torunlarınız 60-70 sene yaÅŸayacaklar ‘ demiÅŸ. ‘Peki…’ diye sormuÅŸ oradakiler, ‘ …ev falan yapacaklar mı?’ Neler yapmıyoruz ki! Okul bitiriyoruz, diploma kovalıyoruz, sürekli ÅŸikayet ediyoruz, arada bir durulur gibi olup ‘neyse, buna da şükür!’ diyoruz, iÅŸte o kadar…Bu arada o son sorunun cevabı da ‘C’ olacaktı… Her neyse…

Yeniden salonuma ve bilgisayarıma döndüm… Muhtemelen son bölümünü oynadığım ve bir türlü bitiremediÄŸim bir oyunla uÄŸraşıp duruyorum (Delta Force Xtreme)… Bu ‘ekstrem’ lafını bir gün sevdiÄŸim bir hocanın dersinde kullanmıştım. O da ‘ekstrem diil, fevkalade…’ diye uyarmıştı… Sonra düşündüm, bir de ‘olaÄŸanüstü’ var… ‘Ekstrem, fevkalade, olaÄŸanüstü…’ HerÅŸey için ne çok kelimemiz var!

Bu gece kandil, evde kimse yok. Sizi bilmem ama benim için yeni bir baÅŸlangıç olacak. Önce yaÅŸadığım hayatı anlamlandırmak, sonra da anlamlı bir hayat yaÅŸamak için… Ufak tefek ÅŸeylere takmamak, uzayan saçlarımı şöyle bir arkaya atmak, pencereden sarkarak yaÄŸmurla buram buram yayılan toprak kokusunu içime çekmek için bir fırsat bu gece…

Gerisi? Gerisi gelecektir zaten…